Trending
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

ΔΠρΗρ 376/2018: Κλήση για συμπληρωματικά έγγραφα και ανανέωση άδειας διαμονής



1. Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο …, ζητείται παραδεκτώς η ακύρωση της … απόφασης του Γενικού Γραμματέα (Γ.Γ.) της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση ανανέωσης άδειας διαμονής για εξαρτημένη εργασία του αιτούντος αλλοδαπού, διότι δεν προσκόμισε στη Διοίκηση τα δικαιολογητικά που του ζητήθηκαν σχετικώς (θεωρημένη σύμβαση μίσθωσης κατοικίας και αποδεικτικό εκπλήρωσης ασφαλιστικών υποχρεώσεων). […]

5. […] Με δεδομένα τα εξής: α) ότι ο αιτών είχε καταθέσει απογραφικό δελτίο στον ΟΓΑ, από το οποίο προέκυπτε ο χρόνος εργασίας του, β) ότι η επίμαχη ένδειξη "Εκκρεμεί στον ΟΓΑ - Έχει απασχοληθεί στην αγροτική οικονομία κατά τα έτη", η οποία έλειπε από το σχετικό έντυπο, αποτελούσε τυπικό στοιχείο, το οποίο ο ίδιος δεν όφειλε να γνωρίζει ότι απαιτείται και γ) ότι, αντιθέτως, αποτελούσε καταρχήν υποχρέωση της Διοίκησης να του χορηγήσει το ορθό απογραφικό, εν όψει και του ότι οι αλλοδαποί ανήκουν καταρχήν στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και έχουν, εξαιτίας των δυσκολιών προσαρμογής σε ξένο περιβάλλον, μεγαλύτερες δυσκολίες κατανόησης των κανόνων δικαίου, ιδιαιτέρως μάλιστα των διαδικαστικών, το Δικαστήριο κρίνει ότι η επίδοση των εγγράφων, με τα οποία ο αιτών καλείτο να προσκομίσει στη Διοίκηση το ορθό απογραφικό με την επίμαχη ένδειξη, έπρεπε να γίνει με βάση τα άρθρα 51 επ. του Κ.Δ.Δ. και όχι με συστημένη επιστολή μέσω ΕΛΤΑ. Εφόσον δε από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτει ότι ο αιτών έλαβε αποδεδειγμένως γνώση της συγκεκριμένης υποχρέωσής του και λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι η παράλειψη δήλωσης της αλλαγής κατοικίας δεν ασκούσε, κατά τον κρίσιμο χρόνο, επιρροή στην ανανέωση άδειας διαμονής αλλοδαπού στην Ελλάδα, το Δικαστήριο κρίνει, περαιτέρω, ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αιτιολογείται νομίμως, κατ’ αποδοχή του σχετικού λόγου της κρινόμενης αίτησης.


Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

ΔΠρΤρίπολης 113/2018: Προϋποθέσεις επιβολής προστίμου για παράνομη απασχόληση αλλοδαπών



2. Επειδή, ο ν. 2910/2001 “Είσοδος και παραμονή αλλοδαπών στην Ελληνική Επικράτεια. Κτήση της ελληνικής ιθαγένειας με πολιτογράφηση και άλλες διατάξεις.” προβλέπει στο άρθρο 2 παρ. 1 ότι: «1. Οι διατάξεις του νόμου αυτού δεν έχουν εφαρμογή στις ακόλουθες κατηγορίες προσώπων, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επί μέρους διατάξεις αυτού: α. Στα πρόσωπα των οποίων η είσοδος και η έξοδος, καθώς και η εν γένει κίνηση, διαμονή, εγκατάσταση και απασχόληση στο ελληνικό έδαφος ρυθμίζονται από κανόνες του κοινοτικού δικαίου. ...»  και στο άρθρο 53 ότι: «1. Δεν επιτρέπεται η πρόσληψη και η απασχόληση αλλοδαπών, εφόσον δεν έχουν άδεια παραμονής.  ... 2. ... 3. Στους εργοδότες που παραβιάζουν τις διατάξεις των δύο παραγράφων 1 και 2, πέραν άλλων κυρώσεων που προβλέπονται από τη νομοθεσία, επιβάλλεται, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας, χρηματικό πρόστιμο που μπορεί να κυμαίνεται από ένα εκατομμύριο έως πέντε εκατομμύρια δραχμές για κάθε παράνομο αλλοδαπό.».

3. Επειδή, ο Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/1968 του Συμβουλίου «περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας» (L 257/19.10.1968) στο άρθρο 1 ορίζει ότι: «1. Κάθε υπήκοος Κράτους μέλους, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής του, έχει το δικαίωμα να αναλαμβάνει μισθωτή δραστηριότητα και να την ασκεί στην επικράτεια άλλου Κράτους μέλους, συμφώνως προς τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ρυθμίζουν την απασχόληση των ημεδαπών εργαζομένων του Κράτους αυτού. 2. Απολαύει ιδίως στην επικράτεια άλλου Κράτους μέλους, του ιδίου, όπως και οι υπήκοοι του Κράτους αυτού, δικαιώματος προτεραιότητος στις διαθέσιμες θέσεις εργασίας» και στο άρθρο 3 ότι: «1. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, δεν εφαρμόζονται οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ή οι διοικητικές πρακτικές Κράτους μέλους: -οι οποίες περιορίζουν ή εξαρτούν από όρους, που δεν προβλέπονται για τους ημεδαπούς, την ζήτηση και την προσφορά εργασίας, την πρόσληψη σε απασχόληση και την άσκησή της από τους αλλοδαπούς…». Εξάλλου, με το νόμο 3236/2004 (ΦΕΚ Α΄ 60) κυρώθηκε και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος η Συνθήκη Προσχώρησης (L 236/23.09.2003) που συνήφθη μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λεττονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας, το κείμενο της οποίας έχει ως εξής: ... «Άρθρο 1. 1. ... η Δημοκρατία της  Ουγγαρίας, .... γίνονται μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέρη των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, ... 3. Οι όροι προσχώρησης και οι προσαρμογές των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, συνέπεια της προσχώρησης αυτής, καθορίζονται στην Πράξη που προσαρτάται στην παρούσα Συνθήκη. Οι διατάξεις της Πράξης αυτής αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της παρούσας Συνθήκης. … Άρθρο 2. 1. ... 2. Η παρούσα Συνθήκη αρχίζει να ισχύει την 1η Μαΐου 2004, …». Περαιτέρω, στο παράρτημα Χ της Συνθήκης, που αφορά τα μεταβατικά μέτρα που επιβάλλονται στην ελεύθερη κυκλοφορία των υπηκόων Ουγγαρίας, ορίζεται ότι: «…2. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 1 έως 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και μέχρι το τέλος διετούς περιόδου μετά την ημερομηνία προσχώρησης, τα παρόντα κράτη μέλη εφαρμόζουν εθνικά μέτρα, ή μέτρα που απορρέουν από διμερείς συμφωνίες, με τα οποία ρυθμίζεται η πρόσβαση Ούγγρων υπηκόων στις αγορές εργασίας τους. Τα παρόντα κράτη μέλη μπορούν να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τα μέτρα αυτά μέχρι το τέλος πενταετούς περιόδου μετά την ημερομηνία προσχώρησης. ...».

6. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως αναπτύσσεται με το από 15.11.2017 νομίμως κατατεθέν υπόμνημα, η αιτούσα ζητά την ακύρωση της ως άνω απόφασης επιβολής προστίμου, προβάλλοντας ότι εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 53 του ν. 2910/2001. Ο λόγος αυτός παρίσταται βάσιμος, σε ό,τι αφορά τις οκτώ υπηκόους Ουγγαρίας, διότι οι εν λόγω αλλοδαπές ήδη από 1.5.2004 έχουν αποκτήσει την ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνεπώς κατά τον κρίσιμο χρόνο δεν εμπίπτουν στο ρυθμιστικό πεδίο του ανωτέρω νόμου, ο οποίος ρητά εξαιρεί τα πρόσωπα, των οποίων η είσοδος και η έξοδος, καθώς και η εν γένει κίνηση, διαμονή, εγκατάσταση και απασχόληση στο ελληνικό έδαφος ρυθμίζονται από κανόνες του κοινοτικού δικαίου. Εξάλλου, οι περιορισμοί που τέθηκαν με το Παράρτημα Χ της Συνθήκης Προσχώρησης της Ουγγαρίας αφορούν την πρόσβαση των υπηκόων της στην αγορά εργασίας και όχι το δικαίωμα διαμονής τους, η απουσία του οποίου και μόνο επισύρει την επιβολή του ένδικου προστίμου σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 2910/2001. Ομοίως βάσιμος παρίσταται και ο λόγος ακύρωσης και σε ό,τι αφορά την υπήκοο Ουκρανίας, η οποία ναι μεν δεν διέθετε άδεια εργασίας, πλην κατά τον κρίσιμο χρόνο διέμενε νόμιμα στη Χώρα. Τούτο διότι αντίθετα με ό,τι εσφαλμένα κατά το νόμο υπέλαβε το όργανο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, η επιβολή του προστίμου προϋποθέτει παράνομη διαμονή στη Χώρα. Με τα δεδομένα αυτά, πρέπει, κατ' αποδοχή του σχετικού λόγου ακύρωσης, να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη, ενώ παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών λόγων ακύρωσης.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

ΔΕφΠειρ 559/2018: Διαδικασία διαπίστωσης ανηλικότητας αιτούντος διεθνή προστασία



12. Επειδή, περαιτέρω, ο αιτών, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρίσταται ακυρωτέα, καθόσον μη νομίμως η αίτηση ασύλου του εξετάσθηκε με τη διαδικασία συνόρων, παρά την ευαλωτότητά του ως ασυνόδευτου ανηλίκου, γεγονός που προκύπτει από το ότι, κατά την καταγραφή του, ο ίδιος δήλωσε ως ημερομηνία γέννησής του την 1-1-1999, η οποία όμως εσφαλμένα δεν έγινε δεκτή, αλλά και η διαδικασία παραπομπής και εξέτασής του με ακτινογραφία, έγιναν με τρόπο που δεν διασφάλιζε τα δικαιώματά του, ενώ τέλος, εσφαλμένα δεν έγινε δεκτό το έγγραφο που προσκόμισε, ήτοι η αίτηση για έκδοση νέας ταυτότητας στη Συρία, όπου αναφέρει ως έτος γέννησης το 1999. Επίσης, προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα στηρίχθηκε στην με αριθμό 3805/2016 απόφαση περί προσδιορισμού της ηλικίας του αιτούντος, του Διοικητή της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, αφού ο ίδιος δεν υποβλήθηκε σε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις, ενώ εξάλλου, η εισήγηση του κλιμακίου ιατρικού ελέγχου μετά την υποβολή του αιτούντος σε ακτινογραφία άνω άκρου …, με βάση την οποία καθορίστηκε η ηλικία του σε 19 έτη, ουδέποτε του κοινοποιήθηκε νόμιμα.

13. Επειδή, ο αιτών, κατά την υποβολή της από 29.7.2016 αίτησης στο Αυτοτελές Κλιμάκιο Ασύλου Κω, με την οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας, παρότι δήλωσε ότι γεννήθηκε στις 1.1.1998 στη Συρία, κατά την καταγραφή προσκόμισε έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ως ημερομηνία γέννησης το έτος 1999. Το έγγραφο αυτό νομίμως δεν λήφθηκε υπόψη, ενόψει του ότι αφορούσε αίτηση για έκδοση νέας ταυτότητας στη Συρία, και όχι κάποιο από τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 43 του ν. 4375/2016 (διαβατήριο, δελτίο ταυτότητας ή ληξιαρχική πράξη γέννησης, εφόσον ο κάτοχός της έχει γεννηθεί στην Ελλάδα). Για το λόγο αυτό δε, του ζητήθηκε να προσκομίσει οποιοδήποτε άλλο έγγραφο ενδεχομένως κατείχε, από το οποίο θα προέκυπτε η ηλικία του και η βασιμότητα του ισχυρισμού του ότι είναι ασυνόδευτος ανήλικος, χωρίς όμως, να προσκομίσει άλλο σχετικό έγγραφο. Εξάλλου, στην από 4-8-2016 προφορική συνέντευξη, ο αιτών προέβαλε τον ίδιο ισχυρισμό περί ανηλικότητας, κατά την επιβεβαίωση των δηλωθέντων στοιχείων του στη φόρμα καταγραφής, οπότε και επιβεβαιώθηκε ότι το έγγραφο που προσκόμισε και η ημερομηνία γέννησής του δεν γίνονται δεκτά από την Υπηρεσία Ασύλου, χωρίς να τίθεται θέμα πλαστότητας του προσκομισθέντος εγγράφου που δεν λήφθηκε υπόψη, όπως αβασίμως διατείνεται ο αιτών (βλέπε σχετικά τη σημείωση στη σελίδα 2 Κεφ. 1 της προσωπικής συνέντευξης του αιτούντος). Στη συνέχεια, όμως, η Υπηρεσία Ασύλου, ενόψει του ισχυρισμού του αιτούντος, ότι εμπίπτει στην κατηγορία των ευάλωτων ομάδων, ως ασυνόδευτος ανήλικος, τον παρέπεμψε στην κατά νόμο διαδικασία προσδιορισμού ηλικίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 45 του ν. 4375/2016 και στην κοινή υπουργική απόφαση με αριθμό 1982/16.2.2016 (Β 335), η οποία ολοκληρώθηκε, με την με αριθμό 3805/2016 απόφαση περί προσδιορισμού της ηλικίας του αιτούντος, του Διοικητή της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, με την οποία, αφού λήφθηκε υπόψη, μεταξύ άλλων, η εισήγηση του κλιμακίου ιατρικού ελέγχου μετά την υποβολή του αιτούντος σε ακτινογραφία άνω άκρου, καθορίστηκε η ηλικία του, σε 19 έτη. Εξάλλου, όσον αφορά τον ειδικότερο ισχυρισμό, ότι στην περίπτωσή του δεν εφαρμόστηκε η νόμιμη διαδικασία προσδιορισμού της ηλικίας του, καθόσον δεν αντιμετωπίστηκε ως ανήλικος από τις αρμόδιες αρχές καθ’ όλη τη διάρκεια της σχετικής διαδικασίας, και κυρίως διότι δεν ορίστηκε επίτροπος, ο οποίος να διασφαλίζει τα δικαιώματά του και να προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον η ανωτέρω επικαλούμενη και διαγραφόμενη στο άρθρο 45 του εν λόγω νόμου και της σχετικής υπουργικής απόφασης, προστασία, επιφυλάσσεται από το νομοθέτη μόνο για τα άτομα που έχουν καταγραφεί ως ασυνόδευτοι ανήλικοι κατά την υποβολή του αιτήματος για παροχή διεθνούς προστασίας και στη συνέχεια προέκυψε αμφιβολία ως προς την ανηλικότητά τους, και όχι για τα άτομα που, όπως ο αιτών, καταγράφηκαν ως ενήλικοι και στη συνέχεια, επεδίωξαν τη διόρθωση της καταγραφείσης ηλικίας τους. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός, ότι δεν τηρήθηκε στην περίπτωση του αιτούντος η διαγραφόμενη στην ανωτέρω υπουργική απόφαση διαδικασία προσδιορισμού ηλικίας, πρέπει να απορριφθεί ενόψει των αναφερομένων στην από 7-9-2016 έκθεση του ψυχοκοινωνικού κλιμακίου, σύμφωνα με τα οποία, αφού το ιατρικό και ψυχοκοινωνικό κλιμάκιο δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με την ηλικία του αιτούντος, τον παρέπεμψαν σε ιατρικές εξετάσεις, που είχαν την πιο πάνω περιγραφόμενη κατάληξη. Επίσης, ο σχετικός ισχυρισμός, ότι δεν γνωστοποιήθηκε στον αιτούντα η ανωτέρω έκθεση του κλιμακίου, αβασίμως προβάλλεται, καθόσον δεν προβλέπεται στο νόμο υποχρέωση κοινοποίησης της εν λόγω έκθεσης, η οποία ενσωματώνεται στην απόφαση προσδιορισμού ηλικίας του Διοικητή του ΚΥΤ, ενώ σε κάθε περίπτωση, όπως αναφέρεται στην τρίτη παράγραφο της εν λόγω έκθεσης, η οποία σημειωτέον αποτελεί δημόσιο έγγραφο που μπορεί να προσβληθεί μόνο για πλαστότητα, ο αιτών ενημερώθηκε για τα ιατρικά αποτελέσματα στις 5-9-2016. Τέλος, ο επιμέρους ισχυρισμός ότι δεν γνωστοποιήθηκε στον αιτούντα η απόφαση προσδιορισμού ηλικίας σε γλώσσα που κατανοεί, σε κάθε περίπτωση δεν επηρεάζει το κύρος αυτής και την έκβαση της υπόθεσης, καθόσον το περιεχόμενο της έχει συμπεριληφθεί στην απόφαση α’ βαθμού του Αυτοτελούς Κλιμακίου Κω, χωρίς όμως ο αιτών να την προσβάλλει μόλις έλαβε γνώση του περιεχομένου της, ενώ σε κάθε περίπτωση, προέβαλε λόγους κατά της διαδικασίας έκδοσης αυτής με την ενδικοφανή προσφυγή που άσκησε ενώπιον της Ανεξάρτητης Αρχής Προσφυγών. Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, δεν προκύπτει η επικαλούμενη από τον αιτούντα, παράβαση ουσιώδους τύπου κατά τη διαδικασία προσδιορισμού της ηλικίας του, και επομένως, νομίμως λήφθηκε υπόψη η εκδοθείσα από τον Διοικητή του Κέντρου Υποδοχής, πράξη προσδιορισμού ηλικίας του αιτούντος, κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης της Ανεξάρτητης Επιτροπής Προσφυγών, που έκρινε αιτιολογημένα ότι ο αιτών δεν εμπίπτει στην κατηγορία των ευάλωτων προσώπων ως ασυνόδευτος ανήλικος. […]

17. Επειδή, ο αιτών προβάλλει ότι, παρότι στην αίτησή του για χορήγηση διεθνούς προστασίας και στη συνέντευξή του ανέφερε την επιθυμία του να επανενωθεί με τον θείο του στη Γερμανία, το αρμόδιο Κλιμάκιο του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής που έκρινε σε πρώτο βαθμό το αίτημά του, αλλά και η Επιτροπή Προσφυγών σε δεύτερο βαθμό, εσφαλμένα και μη νόμιμα δεν τον υπήγαγαν, ως όφειλαν κατά δεσμία αρμοδιότητα, στον Κανονισμό 604/2013, και συγκεκριμένα στο άρθρο 8 αυτού ως ασυνόδευτο ανήλικο, προκειμένου να καταστεί δυνατό να επανενωθεί με το θείο του, που ζει νόμιμα στη Γερμανία, προσκομίζοντας μάλιστα και τα σχετικά έγγραφα αυτού. Επίσης, επικουρικά προβάλλει ότι η Επιτροπή Β’ βαθμού, κατά παράβαση των άκρων ορίων της διακριτικής της ευχέρειας, δεν διερεύνησε τη δυνατότητα υπαγωγής του στο άρθρο 17 παρ. 2 του Κανονισμού, δεδομένου ότι είναι ευάλωτος και βρίσκεται εκ του λόγου αυτού, σε εξάρτηση από το ανωτέρω άτομο, και επομένως, επιβάλλεται η επανένωση μαζί του, τουλάχιστον για ανθρωπιστικούς λόγους. Ωστόσο, με δεδομένο ότι ο αιτών, ενόψει των ισχυρισμών του ότι είναι ασυνόδευτος ανήλικος, παραπέμφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, στην κατά νόμο διαδικασία προσδιορισμού ηλικίας, η οποία ολοκληρώθηκε, με την με αριθμό 3805/2016 απόφαση περί προσδιορισμού της ηλικίας αυτού, του Διοικητή της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, με την οποία καθορίστηκε η ηλικία του σε 19 έτη, η Ανεξάρτητη Επιτροπή Προσφυγών δεν έσφαλε, δεχόμενη ότι, εφόσον ο αιτών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανήλικος, δεν μπορούσε να υπαχθεί στον Κανονισμό 604/2013 με αυτήν την ιδιότητα, απορρίπτοντας με αυτό τον τρόπο το αίτημά του για επανένωση (Δουβλίνο ΙΙΙ). Περαιτέρω, όσον αφορά την επικουρικώς προβαλλόμενη μη διερεύνηση της δυνατότητας υποβολής αίτησης αναδοχής προς τη Γερμανία για επανένωση του αιτούντος με το θείο του για ανθρωπιστικούς λόγους, κατ’ άρθρο 17 παρ. 2 του ανωτέρω Κανονισμού, με δεδομένα αφενός μεν ότι η υποβολή της αίτησης αυτής ήταν στη διακριτική ευχέρεια της Διοίκησης (αιτιολογική σκέψη 17 του ανωτέρω Κανονισμού) και μάλιστα εντός ορισμένου χρονικού ορίου, αφετέρου δε ότι ο αιτών, ο οποίος φέρει το σχετικό βάρος επίκλησης, ούτε ενώπιον της Διοίκησης προέβαλε, ούτε και τώρα αναφέρει ποιες ειδικές περιστάσεις (πέρα από την ευαλωτότητα ως θύματος βασανιστηρίων, που δεν έγινε δεκτή, κατά τα προηγούμενα) συντρέχουν στο πρόσωπό του, ώστε να δικαιολογείται η ενεργοποίηση της ανωτέρω διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης, ο ανωτέρω λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος και κατά το επικουρικό σκέλος του.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

ΔΕφΠειρ 563/2018: Ευαλωτότητα και ειδική ταχύρρυθμη διαδικασία εξέτασης αιτήματος διεθνούς προστασίας


Επειδή, όπως προαναφέρθηκε, η οδηγία 2013/32/ΕΕ επιτρέπει στον εθνικό νομοθέτη τη θέσπιση ειδικής ταχύρρυθμης διαδικασίας για την εξέταση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας που υποβάλλονται στα σύνορα ή σε ζώνες διέλευσης ή ενόσω οι ενδιαφερόμενοι παραμένουν σε Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης, στην περίπτωση αφίξεων μεγάλου αριθμού πολιτών τρίτων χωρών ή ανιθαγενών. Περαιτέρω, όμως, σύμφωνα με τη ρητή πρόβλεψη του εδαφίου στ’ της παραγράφου 4 του άρθρου 60 του ν. 4375/2016, αλλά και της παρ. 5 του άρθρου 1 της με αριθμό οικ. 13257 (ΦΕΚ Β 3455/26.10.2016) απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Εθνικής Άμυνας «Εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 4 του άρθρου 60 του Ν. 4375/2016 (Α 51)», η κατά παρέκκλιση διαδικασία του εν λόγω άρθρου δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι ο αιτών διεθνή προστασία ανήκει σε ευάλωτη ομάδα, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με την παράγραφο 8 του άρθρου 14 του Ν. 4375/2016. Με τα δεδομένα αυτά, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ανεξάρτητη Αρχή Προσφυγών, που εξέτασε την ενδικοφανή προσφυγή των αιτούντων, κατά τα γενόμενα δεκτά στην 16η σκέψη της προσβαλλόμενης απόφασης, δέχθηκε ότι οι αιτούντες δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των ευάλωτων προσώπων κατά την έννοια του άρθρου 14 παρ. 8 περ. στ’ του ν. 4375/2016, με την αιτιολογία ότι, τα επικαλούμενα προβλήματα υγείας δεν είναι σοβαρά αλλά συνήθη για την ηλικία τους, χωρίς να εκτιμήσει την από 6/3/2017 εισήγηση του ιατρικού κλιμακίου του ΚΥΤ Χίου και τη σχετική γνωμάτευση του Γενικού Νοσοκομείου Χίου και, κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων, δέχθηκε ότι η αίτησή τους για παροχή διεθνούς προστασίας εξετάστηκε νομίμως με την εξαιρετική διαδικασία του άρθρου 60 παρ. 4 του ν. 4375/2016 (διαδικασία συνόρων), αντί της κανονικής διαδικασίας, στην οποία έπρεπε να παραπεμφθεί η υπόθεση. Κατόπιν τούτων, οι ειδικότερες κρίσεις της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι η ένταξη στις ευάλωτες ομάδες αποτελεί κριτήριο ιδιαίτερης μεταχείρισης κατά το στάδιο της διαδικασίας υποδοχής και ταυτοποίησης, και πάντως, δεν αποτελεί κριτήριο παροχής διεθνούς προστασίας, καθώς και ότι μοναδική συνέπεια της υπαγωγής μιας υπόθεσης στην κανονική διαδικασία, είναι η εξέταση αυτής σε προθεσμίες μεγαλύτερες έναντι των συντετμημένων της ταχύρρυθμης διαδικασίας, και τέλος, ότι οι αιτούντες δεν απέδειξαν την επέλευση δικονομικής βλάβης από τη μη τήρηση της ανωτέρω διαδικασίας, είναι μη νόμιμες. Και τούτο διότι, τυχόν αποδοχή τους θα είχε ως συνέπεια, να καταστρατηγηθούν οι διατάξεις του εδ. στ’ του άρθρου 60 παρ. 4 του ν. 4375/2016 και της προαναφερόμενης υπουργικής απόφασης που την εξειδικεύει, και να καταστεί άνευ αντικειμένου η ειδική μεταχείριση την οποία καθιερώνει ο νομοθέτης για τους αιτούντες διεθνή προστασία, που αποδεδειγμένα ανήκουν στην κατηγορία των ευάλωτων προσώπων.

Επειδή, κατόπιν τούτων πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση για τον παραπάνω βάσιμο λόγο της, παρελκούσης της εξέτασης των άλλων λόγων αυτής, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση της 10ης Ανεξάρτητης Αρχής Προσφυγών και στη συνέχεια, η υπόθεση να αναπεμφθεί στη Διοίκηση προκειμένου να εφαρμοστεί στην περίπτωση των αιτούντων η κανονική διαδικασία εξέτασης του αιτήματός τους για παροχή διεθνούς προστασίας, ως ατόμων που εμπίπτουν στην κατηγορία των ευάλωτων προσώπων, κατά τα προεκτεθέντα.

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

ΓνωμΝΣΚ 185/2018: Διοικητική εποπτεία επί σχολαζουσών κληρονομιών αλλοδαπών κληρονομουμένων



Η Διοίκηση είναι αρμόδια για τη διοικητική εποπτεία σχολαζουσών κληρονομιών αλλοδαπών κληρονομουμένων, που απεβίωσαν προ της ισχύος του Καν(ΕΕ) 650/2012 καθώς και για τη διαπίστωση του κληρονομικού δικαιώματος επ’ αυτών, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 61 του Κώδικα Κοινωφελών Περιουσιών, Σχολαζουσών Κληρονομιών και άλλες διατάξεις (ν.4182/2013).

Αρμόδια υπηρεσία για την άσκηση εποπτείας επί των συγκεκριμένων σχολαζουσών κληρονομιών αλλοδαπών κληρονομουμένων, είναι η οικεία Αποκεντρωμένη Διοίκηση

Διαβάστε το πλήρες κείμενο

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

ΔΕΕ: Κοινωνική αρωγή αναγνωρισμένων προσφύγων



Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του Ahmad Shah Ayubi, υπηκόου τρίτης χώρας, και της Bezirkshauptmannschaft Linz-Land (διοικητικής αρχής της περιφέρειας Linz-Land, Αυστρία) με αντικείμενο την απόφαση της δεύτερης να χορηγήσει στον Α. Ayubi και στην οικογένειά του αρωγή για την εξασφάλιση των αναγκών διαβιώσεως και στεγάσεώς τους υπό μορφή βασικής παροχής καθώς και προσωρινής προσαυξήσεως.

Ειδικότερα, κατόπιν τροποποιήσεως της αυστριακής νομοθεσίας το 2015, αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που λαμβάνουν τριετή άδεια διαμονής εξομοιώνονται, από απόψεως κοινωνικής αρωγής, με τους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας και λαμβάνουν, εξ αυτού του λόγου, παροχές σημαντικά κατώτερες από αυτές που προβλέπονται για τους Αυστριακούς υπηκόους. Μόνον οι πρόσφυγες που έχουν δικαίωμα μόνιμης διαμονής εξομοιώνονται με τους Αυστριακούς υπηκόους.

Ενόψει αυτών, η διοικητική αρχή της περιφέρειας Linz-Land  χορήγησε στον αιτούντα αρωγή, με τη μορφή μηνιαίων παροχών σε είδος, συνιστάμενη σε μια βασική παροχή με προσωρινή προσαύξηση, καθώς αυτός ως κάτοχος άδειας προσωρινή διαμονής υπό την ιδιότητα του δικαιούχου ασύλου, μπορούσε να ζητήσει, κατ’ εφαρμογήν της αυστριακής νομοθεσίας, μόνον την καταβολή ελάχιστων παροχών προς εξασφάλιση της καλύψεως των αναγκών του.

Το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (περιφερειακό διοικητικό πρωτοδικείο του ομόσπονδου κράτους της Άνω Αυστρίας, Αυστρία), εκτιμώντας ότι μια τέτοια ρύθμιση έχει ως αποτέλεσμα να μην παρέχονται στους πρόσφυγες οι οποίοι έχουν δικαίωμα προσωρινής διαμονής τα δικαιώματα που προβλέπονται επακριβώς και άνευ αιρέσεων στο άρθρο 29 της οδηγίας 2011/95, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικό προδικαστικό ερώτημα

Απαντώντας στο σχετικό ερώτημα, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απεφάνθη ότι το άρθρο 29 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει ότι οι πρόσφυγες που έχουν δικαίωμα προσωρινής διαμονής σε ορισμένο κράτος μέλος λαμβάνουν παροχές κοινωνικής αρωγής χαμηλότερες από αυτές που χορηγούνται στους υπηκόους του συγκεκριμένου κράτους μέλους και στους πρόσφυγες που έχουν δικαίωμα μόνιμης διαμονής στο εν λόγω κράτος μέλος.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο


Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018

Απόφ.ΔιευθΥπηρΑσύλου 22099/2018: Αλλαγές στην αρμοδιότητα του ΠΓΑ Αλίμου



Με την παρούσα απόφαση του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου τροποποιείται η προγενέστερη αριθμ. πρωτ. οικ. 16654/5-10-2017 απόφαση της Διευθύντριας της Υπηρεσίας Ασύλου αναφορικά με την αρμοδιότητα του ΠΓΑ Αλίμου για την εξέταση αιτήσεων διεθνούς προστασίας

Διαβάστε το πλήρες κείμενο

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω. Υπεύθυνος Προάσπισης και Διεκδίκησης Δικαιωμάτων, Γιατροί του Κόσμου- Ελληνική Αντιπροσωπεία. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό και το Δημόσιο Δίκαιο. Είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών στο τομέα του δικαίου καταστάσεως αλλοδαπών και το εν γένει μεταναστευτικό δίκαιο

CONTACT US

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *