Trending
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2020

ΔΠρΠειρ ΑΔ34/2020: Χορήγηση αυτοτελούς άδειας διαμονής και ανώτατο χρονικό όριο απουσίας από τη χώρα για το διάστημα της προγενέστερης άδειας διαμονής οικογενειακής επανένωσης



4. Επειδή, οι διατάξεις των άρθρων 69 - 77 του νόμου 4251/2014, όπως και οι προϊσχύουσες διατάξεις του π.δ/τος 131/2006 (Α΄ 143), έχουν θεσπισθεί κατά μεταφορά της Οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου «σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης» (EE L 251). Με την Οδηγία αυτή καθορίσθηκαν κοινά κριτήρια για την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης στο έδαφος των κρατών - μελών με απώτερο στόχο την προστασία της οικογένειας και τη δημιουργία ή τη διατήρηση του οικογενειακού βίου καθώς και την ενσωμάτωση των μελών της οικογένειας του υπηκόου τρίτης χώρας στο εκάστοτε κράτος – μέλος υποδοχής, στα οποία θα πρέπει να χορηγείται, όταν αυτό απαιτείται, καθεστώς ανεξάρτητο από εκείνο του συντηρούντος και πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην απασχόληση και την επαγγελματική κατάρτιση υπό τους ιδίους όρους με τον αιτούντα την επανένωση, κάτω από παρόμοιες συνθήκες (σύμφωνα με την 15η αιτιολογική σκέψη αυτής), ενώ, ταυτοχρόνως, διαφυλάχθηκε η δυνατότητα των εθνικών κρατών να θεσπίζουν ή να διατηρούν ευνοϊκότερες διατάξεις στον τομέα αυτό (βλ. 6η και 16η αιτιολογική σκέψη της Οδηγίας καθώς και άρθρα 1 και 3 παρ. 5 αυτής). Τούτο δε διότι η οικογενειακή επανένωση συμβάλλει, κατά τα αναφερόμενα στην τέταρτη αιτιολογική σκέψη της Οδηγίας, στη δημιουργία κοινωνικοπολιτιστικής σταθερότητας προς διευκόλυνση της ενσωμάτωσης των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη - μέλη, η οποία επιτρέπει την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής που αποτελεί θεμελιώδη στόχο της Κοινότητας σύμφωνα με τη Συνθήκη. Από τη στιγμή δε, που ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας αντλεί από την Οδηγία 2003/86 δικαίωμα εισόδου και διαμονής στο κράτος - μέλος υποδοχής, το τελευταίο μπορεί να περιορίσει το δικαίωμα αυτό μόνο για τους προβλεπόμενους από την ίδια την Οδηγία λόγους, όπως για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας (βλ. άρθρο 6 της Οδηγίας και αντίστοιχου περιεχομένου άρθρο 74 παρ. 1 περ. α΄ και β΄ του ν. 4251/2014) ή λόγω διαπίστωσης καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης (βλ. άρθρο 16 της Οδηγίας και αντίστοιχου περιεχομένου άρθρο 74 παρ. 1 περ. γ΄ έως ζ΄ του ν. 4251/2014), δίχως να καταλείπεται στον εθνικό νομοθέτη αρμοδιότητα προς θέσπιση επιπρόσθετων περιορισμών που δυσχεραίνουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού (πρβλ. ΔΕΕ αποφάσεις της 25.7.2008, C- 127/08, Metock, σκ. 74 και 95 και της 18.12.2014, C-202/13, S.A. McCarthy, σκ. 45, επί της Οδηγίας 2004/38). Σε κάθε περίπτωση, τα άρθρα 17 και 5 παρ. 5 της Οδηγίας (βλ. αντίστοιχα άρθρα 74 παρ. 4 και 71 παρ. 2 του ν. 4251/2014) επιβάλλουν όπως η άρνηση χορήγησης ή ανανέωσης και η ανάκληση των αδειών διαμονής που εντάσσονται στην κατηγορία της οικογενειακής επανένωσης να αποτελεί προϊόν εξατομικευμένης εξέτασης κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης, κατά την οποία λαμβάνονται δεόντως υπόψη η φύση και η σταθερότητα των οικογενειακών δεσμών του προσώπου, η διάρκεια της διαμονής του στο κράτος – μέλος καθώς και η ύπαρξη οικογενειακών, πολιτιστικών και κοινωνικών δεσμών με τη χώρα καταγωγής του. Υπό τα δεδομένα αυτά η εφαρμογή, εν προκειμένω, της παρατεθείσας στην προηγούμενη σκέψη, γενικού χαρακτήρα διάταξης του άρθρου 21 παρ. 6 του ν. 4251/2014 (περί θέσπισης ανώτατου χρονικού ορίου απουσίας από τη χώρα, η υπέρβαση του οποίου συνεπάγεται την ανάκληση ή την απόρριψη αιτήματος για ανανέωση άδειας διαμονής σύμφωνα με τις διατάξεις περί οικογενειακής επανένωσης των άρθρων 69-77 του ν.4251/2014), η οποία τελεί, άλλωστε, σύμφωνα με το γράμμα της, υπό την επιφύλαξη ειδικότερων ρυθμίσεων, θα ισοδυναμούσε με θέσπιση, ανεπιτρέπτως, επιπρόσθετου περιορισμού που δυσχεραίνει την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης και του δικαιώματος των μελών της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας, που έχουν ήδη αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς στην Ελλάδα, να αποκτήσουν αυτοτελή άδεια διαμονής (βλ. και αιτιολογική έκθεση του προγενέστερου ν.3386/2005 ως προς το σκοπό θέσπισης της αντίστοιχης στον ως άνω νόμο διάταξης). Ενόψει των ανωτέρω και λαμβανομένης, επίσης, υπόψη της ανάγκης διασφάλισης της πρακτικής αποτελεσματικότητας των απονεμόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων, πρέπει να γίνει ερμηνευτικώς δεκτό ότι η ως άνω διάταξη του άρθρου 21 παρ. 6 του ν. 4251/2014 δεν καταλαμβάνει αιτήσεις για έκδοση άδειας διαμονής βάσει των ως άνω διατάξεων περί οικογενειακής επανένωσης υπηκόων τρίτων χωρών, βάσει των θεσπισθέντων κατά μεταφορά της ανωτέρω Οδηγίας άρθρων 69-77 του ν.4251/2014. [...] 

8. [...] Για τον λόγο αυτό, κατ’ αποδοχή του προβαλλόμενου με το δικόγραφο σχετικού λόγου ακύρωσης, η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς το κεφάλαιό της περί απόρριψης της αίτησης του αιτούντος για χορήγηση αυτοτελούς άδειας διαμονής της, πρέπει να ακυρωθεί. Μετά δε την ακύρωση αυτής κατά το κεφάλαιο αυτό ελλείπει πλέον, σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 2 του ν. 4251/2014 και 21 παρ.1 του ν.3907/2011, το νόμιμο έρεισμα του επιβληθέντος σε βάρος του μέτρου της επιστροφής.

Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

ΚΥΑ Δ1α/Γ.Π.οικ. 31690: Παράταση ισχύος ΥΑ αρ. Δ1α/Γ.Π.οικ.26792/2020 «Λήψη μέτρων κατά της εμφάνισης και διασποράς κρουσμάτων του κορωνοϊού COVID-19 σε επιμέρους δομές φιλοξενίας πολιτών τρίτων χωρών» έως και τις 7.6.2020



Με την παρούσα Κοινή Υπουργική Απόφαση παρατείνεται ως και τις 7.6.2020 η ισχύς της υπ’ αρ. Δ1Α/ΓΠ.οικ.26792/24.4.2020 κοινής απόφασης των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη, Υγείας και Μετανάστευσης και Ασύλου περί λήψης μέτρων κατά της εμφάνισης και διασποράς κρουσμάτων του κορωνοϊού COVID-19 σε δομές φιλοξενίας πολιτών τρίτων χωρών.

Υπενθυμίζεται ότι με την εν λόγω απόφαση είχαν ληφθεί ειδικά μέτρα προστασίας σε συγκεκριμένες δομές φιλοξενίας διαμενόντων τρίτων χωρών (Ριτσώνα, Μαλακάσα, Κουτσόχερο), και παράλληλα είχε διατηρηθεί σε ισχύ προγενέστερη απόφαση περί λήψης μέτρων κατά της εμφάνισης και διασποράς κρουσμάτων του κορωνοϊού COVID-19 στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης, στο σύνολο της Επικράτειας.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο

ΚΥΑ Δ1α/ΓΠ.οικ. 31689: Παράταση ισχύος λήψης μέτρων κατά του κορωνοϊού COVID-19 στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης,στο σύνολο της Επικράτειας, έως και τις 7.6.2020



Με την παρούσα Κοινή Υπουργική Απόφαση παρατείνεται εκ νέου η ισχύς της υπ' αρ. Δ1α/ΓΠ.οικ.20030/21.3.2020 κοινής απόφασης των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη, Υγείας και Μετανάστευσης και Ασύλου «Λήψη μέτρων κατά της εμφάνισης και διασποράς κρουσμάτων του κορωνοϊού COVID-19 στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης, στο σύνολο της Επικράτειας, για το χρονικό διάστημα από 21.3.2020 έως και 21.4.2020» (Β' 985), όπως έχει ήδη παραταθεί με την υπ' αρ. Δ1α/ΓΠ.οικ.25768/16.4.2020 (Β' 1472) όμοια απόφαση έως τις 10.5.2020 και παρατάθηκε ξανά με την υπ' αρ. Δ1α/ΓΠ.οικ.29105/9.5.2020 (Β' 1771) όμοια απόφαση έως τις 21.5.2020, παρατείνεται εκ νέου από τη λήξη της έως και τις 7.6.2020.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2020

ΔΕΕ: Ο περιορισμός των αιτούντων άσυλο στη ζώνη διέλευσης του Röszke συνιστά «κράτηση» βάσει του ενωσιακού δικαίου



Με τη δημοσιευθείσα στις 14.05.2020 απόφασή του, το Τμήμα Μείζονος Συνθέσεως του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) έκρινε ότι η τοποθέτηση των αιτούντων άσυλο ή των υπηκόων τρίτων χωρών για τους οποίους έχει εκδοθεί απόφαση επιστροφής στη ζώνη διελεύσεως [“transit zone”] του Röszke, στα σύνορα μεταξύ Ουγγαρίας και Σερβίας, θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως «κράτηση».

Επιπλέον, σύμφωνα με το ΔΕΕ, σε περίπτωση που, κατόπιν δικαστικού ελέγχου περί της νομιμότητας μίας τέτοιας κράτησης, βρεθεί ότι τα πρόσωπα αυτά έχουν κρατηθεί χωρίς κάποιο βάσιμο λόγο, το δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υπόθεσης θα πρέπει να διατάξει την άμεση απελευθέρωσή τους.

Υπενθυμίζεται ότι περίπου ένα μήνα νωρίτερα σε ανάλογη υπόθεση, το Τμήμα Ευρείας Σύνθεσης του Ευρωπαικού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ilias and Ahmed αρ προσφ 47287/15) είχε κρίνει ότι η παραμονή δύο αιτούντων άσυλο στην ίδια ζώνη διελεύσεως [“transit zone”] του Röszke δεν συνιστούσε κράτηση κατά την έννοια της ΕΣΔΑ.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο



Τρίτη, 19 Μαΐου 2020

ΑΥ Υ.Μ.ΑΣ. ΤΤ 9028/2020: Νέα Παράταση ισχύος Αδειών Διαμονής, Δελτίων Αιτούντων Διεθνούς Προστασίας



Με την παρούσα απόφαση του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου παρατείνεται η ισχύς για διάστημα έξι (6) μηνών από την ημερομηνία λήξης, κάθε άδειας διαμονής και κάθε δελτίου αιτούντος διεθνή προστασία, τα οποία εκδίδονται σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις των άρθρων 24 και 70 του ν. 4636/2019, αντίστοιχα και τα οποία λήγουν από την έναρξη ισχύος του μέτρου αναστολής υποδοχής και εξυπηρέτησης κοινού, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο πρώτο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 15 της από 11.3.2020 (Α’ 55) Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και των κατ’ εξουσιοδότηση αυτής, εκδοθεισών, κοινών αποφάσεων των Υπουργών Υγείας, Εσωτερικών και Μετανάστευσης και Ασύλου, και έως την 31η Μαΐου 2020.».

Κατά τα λοιπά, η αριθμ. 7330/07.04.2020 απόφαση του Υπουργού Μετανάστευσηςκαι Ασύλου «Παράταση ισχύος Αδειών Διαμονής, Δελτίων Αιτούντων Διεθνούς Προστασίας και λοιπών προθεσμιών που συνδέονται με τη διοικητική διαδικασία καταγραφής και εξέτασης αιτημάτων Διεθνούς προστασίας α’ και β’ βαθμού» (Β΄ 1426), ισχύει ως έχει

Κατεβάστε το πλήρες κείμενο

Εγγρ Υ.Μ.ΑΣ. 4323/2020: Οδηγίες σχετικά με την λειτουργία των Υπηρεσιών



Εγκύκλιο με θέμα«Οδηγίες σχετικά με την λειτουργία των Υπηρεσιών που υπάγονται στη Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής για το διάστημα 18.5.2020 – 30.5.2020 » απέστειλε στις αρμόδιες υπηρεσίες το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.

Κατεβάστε το πλήρες κείμενο

ΚΥΑ Δ1α/Γ.Π.οικ. 30341: Επιβολή του μέτρου του προσωρινού περιορισμού συνδέσεων με το εξωτερικό και του κατάπλου πλοίων αναψυχής έως και τις 31.5.2020


Με την παρούσα Κοινή Υπουργική Απόφαση επιβάλλεται εκ νέου προσωρινός περιορισμός συνδέσεων με το εξωτερικό και του κατάπλου πλοίων αναψυχής έως και τις 31.5.2020 και ώρα 15.00, προς περιορισμό της διάδοσης του κορωνοϊού COVID-19.

Κατεβάστε το πλήρες κείμενο 

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2020

ΓνωμΝΣΚ 22/2020: Δυνατότητα υπαγωγής ανηλίκων πολιτών τρίτων χωρών στην έννοια του «επενδυτή» των διατάξεων του Κώδικα Μετανάστευσης



Με την παρούσα γνωμοδότηση της Β΄Τακτικής Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία ότι ανήλικος πολίτης τρίτης χώρας μπορεί να υπαχθεί στην έννοια του «επενδυτή» των διατάξεων του άρθρου 20 Κεφάλαιο Β΄ παρ. 1 περίπτ. β) του ν. 4251/2014, όπως αυτές ισχύουν μετά την αντικατάσταση της παρ. 1 με το άρθρο 3 παρ. 2 του ν. 4587/2018, εφόσον συντρέχουν και οι λοιπές νόμιμες προϋποθέσεις.

Το ζήτημα παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια, κατόπιν της υπ’ αριθ. 230/2019 γνωμοδότησης του Δ΄ Τμήματος ΝΣΚ.

Σημειώνεται ότι εκκρεμεί η αποδοχή της γνωμοδότησης απο τον αρμόδιο Υπουργό


N. 4686/2020: Βελτίωση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, τροποποίηση διατάξεων των νόμων 4636/2019, 4375/2016, 4251/2014 και άλλες διατάξεις


Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο Ν/4686/2020 «Βελτίωση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, τροποποίηση διατάξεων των νόμων 4636/2019 (A' 169), 4375/2016 (A' 51), 4251/2014 (Α' 80) και άλλες διατάξεις».



Με το άνω νόμο επέρχονται αλλαγές στις διατάξεις του Ν. 4636/2019 μεταξύ άλλων και για τους ασυνόδευτους ανηλίκους, ενώ ταυτόχρονα τροποποιείται ο Ν. 4375/2016 όσον αφορά στα θέματα λειτουργίας της Αρχής Προσφυγών, της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης και της Γενικής Γραμματείας Μεταναστευτικής Πολιτικής.



Περαιτέρω, προβλέπεται η τροποποίηση διατάξεων του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης του Ν. 4251/2014, αλλά και λοιπών συναφών με το άνω αντικείμενο νομοθετημάτων.


Κατεβάστε το πλήρες κείμενο

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω με ειδίκευση σε ζητήματα ασύλου και μετανάστευσης. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό και το Δημόσιο Δίκαιο. Είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών στο τομέα του δικαίου καταστάσεως αλλοδαπών και το εν γένει μεταναστευτικό δίκαιο

CONTACT US

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *