Trending

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

ΔΕφΑθ (Συμβ) 123/2018: Ανάκληση προσφυγικού καθεστώτος λόγω τελεσίδικης καταδίκης για διάπραξη ιδιαίτερα σοβαρού εγκλήματος




4. Επειδή, τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 14 παρ.4 εδ. β΄ του Π.Δ.141/2013 (Α΄226), η αποφαινόμενη αρχή ανακαλεί το καθεστώς που χορηγήθηκε σε πρόσφυγα, όταν το πρόσωπο αυτό συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία της χώρας, λόγω τελεσίδικης καταδίκης του για τη διάπραξη ιδιαίτερα σοβαρού εγκλήματος.

5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών, υπήκοος Αφγανιστάν και Ουζμπέκος στην καταγωγή, μουσουλμάνος δε σουνίτης στο θρήσκευμα, είχε υποβάλει αίτημα ασύλου στις 06-02-2004, ζητώντας να αναγνωρισθεί στο πρόσωπό του η ιδιότητα του πρόσφυγα, σύμφωνα με τo άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης ταυ 1951. Το αίτημά του απερρίφθη με την υπ’ αρ. …/17-10-2005 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Τάξης, με την αιτιολογία ότι στο πρόσωπό του δεν συνέτρεχαν τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του δικαιολογημένου φόβου δίωξης, που ήταν απαραίτητα για να αναγνωρισθεί η ιδιότητα αυτή, σύμφωνα με τo άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Ο αιτών άσκησε στις 21-02-2006 εμπρόθεσμη προσφυγή και ζήτησε την επανεξέταση της αίτησής του για χορήγηση πολιτικού ασύλου και αναγνώριση στο πρόσωπό του της ιδιότητας του πρόσφυγα, επικαλούμενος βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του. Κατόπιν τούτου εκδόθηκε η υπ’ αρ. 04/334289 από 05-05-2015 απόφαση της Η΄ Ειδικής Επιτροπής Προσφυγών Ασύλου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με την οποία έγινε δεκτή η προσφυγή και αναγνωρίστηκε στον αιτούντα το καθεστώς του πρόσφυγα. Στη συνέχεια, όμως, η ως άνω απόφαση ανακλήθηκε με την υπ’ αρ . .../09-03-2017 απόφαση του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών, με το σκεπτικό ότι ο αιτών συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία της χώρας, λόγω τελεσίδικης καταδίκης του για διάπραξη ιδιαίτερα σοβαρού εγκλήματος, βάσει των διατάξεων του άρθρου 14 παρ.4 εδ. β’ του π.δ. 141/2013. Και τούτο, διότι ο αιτών καταδικάστηκε με την υπ’αρ. 2300/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα (10) ετών και σε χρηματικό ποσό 95.000 ευρώ, για το αδίκημα της διευκόλυνσης προώθησης αλλοδαπών κατά συρροή. Κατά της ως άνω απόφασης ο αιτών άσκησε από 03-05-2017 ενδικοφανή προσφυγή του, η οποία απερρίφθη με την υπ’ αρ. …/09-06-2017 απόφαση της Β' Επιτροπής Προσφυγών του Υπουργείου Εσωτερικών. Με την τελευταία, η εν λόγω Επιτροπή συντάχθηκε με την ως άνω απόφαση του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα και δεν εξέτασε καθόλου λόγους που αφορούσαν στην αναγνώριση στο πρόσωπο του αιτούντος της ιδιότητας του πρόσφυγα ούτε της χορήγησης καθεστώτος επικουρικής προστασίας, αλλά μόνο τυχόν συνδρομής λόγων παραπομπής του στο Υπουργείο Εσωτερικών, για κρίση επί της χορήγησης ή μη ανθρωπιστικού καθεστώτος (άρθρο 5 παρ.1β του ΠΔ 167/2014 -Α΄252). Στην απόφαση αυτή, αφού αναλύθηκε η έννοια της «ιδιωτικής ζωής», υπό την έννοια του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ και αναφέρθηκε ότι η απομάκρυνση ενός εγκατεστημένου μετανάστη συνιστά επέμβαση στο δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής, έγινε μνεία της πάγιας νομολογίας του ΕΔΔΑ, σύμφωνα με την οποία τα συμβαλλόμενα στην ΕΣΔΑ κράτη διατηρούν το δικαίωμα να ελέγχουν την είσοδο και διαμονή των αλλοδαπών στο έδαφός τους, όμως, οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να εξετάζονται, όταν ο αλλοδαπός έχει εγκαθιδρύσει οικογενειακή ή ιδιωτική ζωή σε ένα συμβαλλόμενο κράτος. Κατόπιν, ειδικότερα ως προς τον αιτούντα, η εν λόγω Επιτροπή διαπίστωσε ότι έχει μεν αναπτύξει αυτός σε μικρό βαθμό τον ιδιωτικό και επαγγελματικό του βίο στην Ελλάδα, καθώς εργάζεται ως διερμηνέας στα δικαστήρια στη Θεσσαλονίκη και διαθέτει ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ένσημα 6 μηνών, βιβλιάριο υγείας και φορολογική δήλωση του 2016, ενώ έχει και άδεια μικροπωλητή από τον δήμο Θεσσαλονίκης, όμως, ενώ βρίσκεται στη χώρα από το 2004, δεν ομιλεί την ελληνική γλώσσα ούτε είχε σταθερή εργασία και ταυτόχρονα, επέδειξε την ως άνω παραβατική συμπεριφορά, που οδήγησε τελικά στην ποινική του καταδίκη και τη φυλάκισή του. Τέλος, αφού διαπίστωσε ότι δεν λαμβάνει αυτός μέρος σε κοινωνικές δραστηριότητες, ώστε να πιθανολογηθεί περαιτέρω σύνδεσή του με την χώρα, έκρινε, κατά πιθανολόγηση, ότι ο αιτών δεν έχει θεμελιώσει σε τέτοιο βαθμό τον ιδιωτικό του βίο στην Ελλάδα, ώστε ενδεχόμενη απομάκρυνσή του να συνιστούσε υπέρμετρη και δυσανάλογη επέμβαση στο δικαίωμά του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής, ενόψει και του ότι δεν ισχυρίστηκε αυτός ότι έχει δημιουργήσει άλλους ισχυρούς κοινωνικούς, προσωπικούς ή οικογενειακούς δεσμούς, που να συγκροτούν έναν ιδιωτικό βίο, η απόλαυση του οποίου θα παραβιαζόταν ανεπίτρεπτα, εφόσον απομακρυνθεί από τη χώρα (πχ. συγγενείς Έλληνες ή αλλοδαποί στην Ελλάδα, γάμος ή αναγνωρισμένη νομικά μορφή συμβίωσης ή σοβαρή σχέση ή επιμέλεια τέκνου). Περαιτέρω, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν πιθανολογείται η συνδρομή λόγων παραπομπής του για κρίση επί της χορήγησης ή μη ανθρωπιστικού καθεστώτος. Κατά της απόφασης αυτής ο αιτών άσκησε την προαναφερθείσα αίτηση ακύρωσης επικαλούμενος παράβαση κατ’ουσίαν διατάξεων νόμων, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης και παραβίαση των εγγυήσεων για την προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του (άρθρα 21 παρ. 1 του Συντάγματος και 8 της ΕΣΔΑ) και παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης, της ισότητας και της αναλογικότητας - καθώς και την κρινόμενη αίτηση αναστολής, ισχυριζόμενος ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη από την εκτέλεσή της.

6. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών προβάλλει ότι η άμεση εκτέλεση της ως άνω πράξης θα του προκαλέσει βλάβη δυσχερώς επανορθώσιμη, διότι θα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την Ελλάδα, ενώ βρίσκεται σ’ αυτήν δεκατρία (13) έτη και έχει αναπτύξει ισχυρούς επαγγελματικούς και κοινωνικούς δεσμούς. Ειδικότερα, μεταξύ άλλων, προσκομίζει και επικαλείται δήλωση φορολογίας εισοδήματος φορολ.έτους 2016, βεβαίωση έναρξης εργασιών της Δ΄ Δ Ο Υ Θεσσαλονίκης από 15-03-2017, καθώς και την υπ’αρ.πρωτ. …/20-03-2017 άδεια άσκησης υπαίθριου στάσιμου εμπορίου του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ενόψει, όμως της σοβαρότητας των – κατά συρροή – διαπραχθέντων αδικημάτων, για τα οποία ο αιτών καταδικάστηκε – τελεσιδίκως – σε δεκαετή φυλάκιση, οι ως άνω προβαλλόμενοι λόγοι δεν δικαιολογούν κατά την κρίση του Δικαστηρίου σε Συμβούλιο, τη χορήγηση της αιτούμενης αναστολής (βλ. ΕΑ. Σ.τ.Ε. 428/2013).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω . Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό και το Δημόσιο Δίκαιο. Είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών στο τομέα του δικαίου καταστάσεως αλλοδαπών και το εν γένει μεταναστευτικό δίκαιο

CONTACT US

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *