Trending

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

ΕΔΔΑ: Η απαγόρευση σε δημοσιογράφο να λάβει συνεντεύξεις και να φωτογραφήσει κέντρο υποδοχής αιτούντων άσυλο, παραβίασε την ελευθερία έκφρασης



Με την απόφασή του της 8.10.2019 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση Szurovecz κατά Ουγγαρίας (αριθ. 15428/16) διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου λόγω της απαγόρευσης σε δημοσιογράφο να λάβει συνεντεύξεις και να φωτογραφήσει κέντρο υποδοχής αιτούντων άσυλο.

Ο προσφεύγων Illés Szurovecz, είναι υπήκοος της Ουγγαρίας που γεννήθηκε το 1993 και ζει στο Mezőberény της Ουγγαρίας.

Όσο εργάζονταν ως δημοσιογράφος για το abcug.hu, ένα διαδικτυακό ειδησεογραφικό site, υπέβαλε αίτημα στις μεταναστευτικές αρχές τον Σεπτέμβριο του 2015 για να αποκτήσει πρόσβαση στο κέντρο υποδοχής του Debrecen, προκειμένου να συντάξει έκθεση σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης των αιτούντων άσυλο. Διευκρίνισε ότι θα τραβούσε φωτογραφίες μόνο εκείνων που θα έδιναν την προηγούμενη συγκατάθεση και θα λάμβανε και γραπτή εξουσιοδότηση από αυτούς, εάν χρειάζονταν.
Ωστόσο, το αίτημά του απορρίφθηκε με αιτιολογία  που αφορά την ιδιωτική ζωή και την ασφάλεια των αιτούντων άσυλο. Συγκεκριμένα, πολλοί από αυτούς στα κέντρα υποδοχής διέφυγαν από κάποια μορφή δίωξης και, ως εκ τούτου, θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο εάν εκθέτονταν  στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ο προσφεύγων άσκησε ένδικα μέσα κατά της απόφασης χωρίς επιτυχία. Το διοικητικό δικαστήριο κήρυξε το ασκηθέν ένδικο μέσο απαράδεκτο, διότι η άρνηση δεν αποτελούσε διοικητική απόφαση βάσει του σχετικού εσωτερικού δικαίου και επομένως δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.

Το Δικαστήριο επανέλαβε ότι ένα σημαντικό μέρος της προστασίας της ελευθερίας του Τύπου εξασφαλίζει την ικανότητα των δημοσιογράφων να διεξάγουν έρευνες. Η δημιουργία εμποδίων στην πρόσβαση των δημοσιογράφων στην πληροφορία θα μπορούσε να αποθαρρύνει ή ακόμη και να τους εμποδίσει να παράσχουν ακριβείς και αξιόπιστες πληροφορίες στο κοινό και κατά συνέπεια να διαδραματίσουν τον ζωτικό ρόλο τους ως «δημόσιοι φύλακες».

Αυτή ήταν η κατάσταση του προσφεύγοντος όταν δεν του δόθηκε η δυνατότητα να πάρει συνεντεύξεις και να τραβήξει φωτογραφίες μέσα στο Κέντρο Υποδοχής, καθώς δεν είχε τη δυνατότητα να συγκεντρώσει πληροφορίες από πρώτο χέρι και να ελέγξει τις συνθήκες κράτησης των αιτούντων άσυλο όπως αναφέρθηκαν από άλλες πηγές. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι αυτό συνιστούσε παρέμβαση στην ελευθερία έκφρασης του.

Η παρέμβαση ήταν νόμιμη, καθώς στηρίχθηκε στο τμήμα 2 του διατάγματος αριθ. 52/2007 (XII.11) του Υπουργείου Δικαιοσύνης, καθώς και ο σκοπός της προστασίας της ιδιωτικής ζωής των αιτούντων άσυλο ήταν νόμιμος.

Εντούτοις, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι λόγοι που προβλήθηκαν για έναν τέτοιο περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης του προσφεύγοντος, αν και σχετικοί, δεν ήταν επαρκείς.

Πρώτον, όσον αφορά την ανάγκη προστασίας της ιδιωτικής ζωής των αιτούντων άσυλο, οι αρχές μετανάστευσης δεν είχαν προφανώς λάβει γνώση του ισχυρισμού του προσφεύγοντος ότι θα τραβούσε φωτογραφίες με προηγούμενη και ενδεχομένως γραπτή συγκατάθεση. Το Δικαστήριο σημείωσε επίσης ότι η υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης στο κέντρο, αν και αφορούσε απαραιτήτως την ιδιωτική ζωή των αιτούντων άσυλο, δεν είχε επιδιώξει να ευαισθητοποιήσει, αλλά να αναφερθεί σε θέμα δημόσιου ενδιαφέροντος.

Δεύτερον, ούτε οι εγχώριες αρχές ούτε η κυβέρνηση είχαν υποδείξει πως ακριβώς θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο η ασφάλεια των αιτούντων άσυλο, ειδικά εάν η έρευνα πραγματοποιούνταν με τη συγκατάθεσή τους.

Τρίτον, το Δικαστήριο διαφώνησε με την κυβέρνηση ότι ο προσφεύγων θα μπορούσε εξίσου εύκολα να τραβήξει φωτογραφίες και να πραγματοποιήσει συνεντεύξεις εκτός του κέντρου υποδοχής και να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που δημοσίευσαν διεθνείς οργανισμοί ή / και ΜΚΟ. Αυτές οι εναλλακτικές λύσεις δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τις συζητήσεις πρόσωπο με πρόσωπο και τις εντυπώσεις από πρώτο χέρι από τις συνθήκες διαβίωσης. Πράγματι, στα μάτια του κοινού, τα δεδομένα από δεύτερο χέρι  δεν θα μπορούσαν να είχε το ίδιο βάρος ή να φαινόταν το ίδιο αξιόπιστες.

Τέλος, τα δικαστήρια δεν μπόρεσαν να προβούν σε εξισορρόπηση των διαφόρων εμπλεκομένων συμφερόντων, δεδομένου ότι η απόφαση άρνησης πρόσβασης δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.

Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της σημασίας που έχει σε μια δημοκρατική κοινωνία η αναφορά σε θέμα σημαντικού δημοσίου συμφέροντος, δηλαδή της προσφυγικής κρίσης στην Ουγγαρία, η απόφαση των αρχών να αρνηθούν την πρόσβαση δεν έλαβε καθόλου υπόψη το συμφέρον του προσφεύγοντος ως δημοσιογράφου ή το ενδιαφέρον του κοινού για τη λήψη τέτοιων πληροφοριών.

Επομένως, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 10

Πηγή: echrcaselaw.com, 9.10.2019


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω με ειδίκευση σε ζητήματα ασύλου και μετανάστευσης. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό και το Δημόσιο Δίκαιο. Είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών στο τομέα του δικαίου καταστάσεως αλλοδαπών και το εν γένει μεταναστευτικό δίκαιο

CONTACT US

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *