Trending

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020

ΔΠρΘεσ 21/2020: Υποβολή δεύτερου αιτήματος για χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους μετά τη λήξη προηγούμενης όμοιας άδειας



4. Επειδή, από το γράμμα και το πνεύμα της διάταξης του άρθρου 19 - το οποίο, σύμφωνα με τη συνοδεύουσα το αρχικό νομοθέτημα αιτιολογική έκθεση, ορίζει µια πάγια διαδικασία, για την κατά περίπτωση νοµιµοποίηση της διαµονής ή επαναφοράς στη νοµιµότητα πολιτών τρίτων χωρών που διατηρούν ισχυρούς δεσµούς µε τη Χώρα -, ερμηνευόμενης συστηματικά και με τις λοιπές διατάξεις του Μεταναστευτικού Κώδικα, συνάγεται ότι η χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στην επαναφορά στη νομιμότητα πολιτών τρίτων χωρών, οι οποίοι κατείχαν τίτλους διαμονής και είχαν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με την χώρα. Οι πολίτες αυτοί, κατά την άποψη του νομοθέτη, εξαιτίας του καθεστώτος στο οποίο είχαν περιέλθει, αδυνατούσαν να βιοπορισθούν νομίμως στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να καταφύγουν σε άτυπες μορφές απασχόλησης, προς βλάβη της αγοράς εργασίας και της εθνικής οικονομίας (βλ. και το προοίμιο της σχετικής αιτιολογικής έκθεσης, στο οποίο αναφέρεται ότι στον Κώδικα εντάσσονται ρυθµίσεις που αποσκοπούν στον περιορισµό της απώλειας της νόµιµης διαµονής πολιτών τρίτων χωρών που έχουν κατ’ αρχήν µακροχρόνια νόµιµη διαµονή στη χώρα και πρόσβαση στην αγορά εργασίας). Για τον λόγο αυτό, με την εξαιρετική διάταξη του άρθρου 19, προβλέφθηκε η δυνατότητα να χορηγείται στους αλλοδαπούς αυτούς άδεια προσωρινής ισχύος με πρόσβαση στην αγορά εργασίας, προκειμένου να καταστεί δυνατόν να απασχοληθούν νομίμως, εκπληρώνοντας παράλληλα τις υποχρεώσεις τους προς το Κράτος, ώστε, με τον τρόπο αυτό, να μπορέσουν μετά τη λήξη της άδειας αυτής να επανακτήσουν δικαίωμα διαμονής για έναν από τους λοιπούς λόγους που προβλέπονται στο ίδιο νομοθέτημα και δικαιολογούν την παραμονή πολιτών τρίτων χωρών στην ελληνική επικράτεια. Ενόψει τούτων, ορίστηκε ρητώς ότι η άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους ανανεώνεται αποκλειστικώς και μόνο για έναν από τους λοιπούς λόγους που προβλέπονται στον Κώδικα Μετανάστευσης και δεν δόθηκε η δυνατότητα να παρατείνεται με άλλο τρόπο το εξαιρετικό καθεστώς του άρθρου 19. Τούτο δε, ευλόγως, διότι αν με τη λήξη ισχύος της άδειας αυτής, ο πολίτης τρίτης χώρας δεν είναι σε θέση να επικαλεσθεί τη συνδρομή στο πρόσωπό του οποιουδήποτε λόγου, που, σύμφωνα με την κυριαρχική βούληση του νομοθέτη, επιτρέπει τη συνέχιση της παραμονής του στην επικράτεια, υφίσταται το ενδεχόμενο να έχουν τελικώς διαρραγεί και οι δεσμοί που είχε στο παρελθόν αναπτύξει. Συναφώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι εφόσον χορηγηθείσα άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους δεν ανανεωθεί κατά τη λήξη της, όπως ειδικώς προβλέπεται από τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 19, είτε διότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την ανανέωσή της, είτε διότι δεν υποβλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σχετική αίτηση από τον κάτοχο της άδειας, πολίτη τρίτης χώρας, δεν δύναται, καταρχήν, ο πολίτης αυτός να υπαχθεί εκ νέου και μάλιστα εντός σύντομου χρονικού διαστήματος στο εξαιρετικό και προσωρινό αυτό καθεστώς, υποβάλλοντας νέα αίτηση κατ΄επίκληση του ανωτέρω άρθρου. Αντίθετη εκδοχή θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστρατηγείται ο ρητός περιορισμός που τέθηκε από το νομοθέτη, ως προς την ανανέωση της άδειας αυτής για έναν από τους λοιπούς λόγους του Κώδικα Μετανάστευσης, οι οποίοι συνάπτονται με τις επιδιώξεις της μεταναστευτικής πολιτικής της χώρας και την ανάγκη ελέγχου των μεταναστευτικών ροών προς όφελος και της εθνικής οικονομίας, με τη σύνδεση του δικαιώματος διαμονής με συγκεκριμένο σκοπό, όπως η παροχή εργασίας, η άσκηση οικονομικής δραστηριότητας κ.λ.π. (πρβλ ΣτΕ 715/2015, 1803/2016). Η ερμηνεία αυτή, εξάλλου, δεν αναιρείται από τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 21 του ν.3907/2011, η οποία προβλέπει ότι οι αρμόδιες αρχές μπορούν ανά πάσα στιγμή να χορηγούν άδεια διαμονής κατά το άρθρο 19 του ν.4251/2014, διότι, πάντως, η ευχέρεια αυτή ασκείται, καταρχήν, υπό τους όρους και προϋποθέσεις οι οποίοι τίθενται με τη διάταξη στην οποία παραπέμπει. Συνεπώς, η ειδική πρόβλεψη της παρ. 4 του άρθρου 21 δεν εισάγει απόκλιση από όσα ορίζονται στην παρ. 1 του άρθρου 19. […]

9. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται με το νομίμως κατατεθέν (εντός της χορηγηθείσας επ`ακροατηρίω προθεσμίας, κατόπιν σχετικού αιτήματος) την 18-6-2019 υπόμνημα, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόρριψη του αιτήματος περί χορήγησης άδειας για εξαιρετικούς λόγους εκδόθηκε χωρίς πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, δεν περιέχει ουσιαστική βάση, δηλαδή τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η Διοίκηση προκειμένου να απορρίψει το επίμαχο αίτημα. Ο λόγος αυτός προβάλλεται αβασίμως, καθόσον η επίδικη απόρριψη χώρησε λόγω του ότι στον αιτούντα είχε ήδη χορηγηθεί άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, ισχύος από 26-11-2015 έως 25-11-2017, της Διοίκησης χαρακτηρίζοντας, περαιτέρω, την υποβολή του δεύτερου αιτήματος για τη χορήγηση του επίμαχου τύπου άδειας διαμονής ως καταχρηστική, υπό την έννοια ότι αποτελεί ένα νόμω αβάσιμο αίτημα, το οποίο και δεν υποχρεούται να εξετάσει περαιτέρω επί της ουσίας. Με το περιεχόμενο αυτό, η προσβαλλόμενη απόρριψη παρίσταται νομίμως αιτιολογημένη, σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στην σκέψη 4 της παρούσας, δεδομένου ότι η χορήγηση, στην προκειμένη περίπτωση, στον αιτούντα δεύτερης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, πέντε περίπου μήνες μετά τη λήξη της προηγούμενης όμοιας άδειας που είχε λάβει, θα συνιστούσε καταστρατήγηση της διάταξης της παρ. 1 του άρθρου 19, η οποία προβλέπει ρητώς τη δυνατότητα ανανέωσης άδειας διαμονής χορηγηθείσας για εξαιρετικούς λόγους μόνο για έναν από τους λοιπούς λόγους που προβλέπονται στον Κώδικα Μετανάστευσης, αλλά και του πνεύματος του νομοθέτη, αφού θα επέτρεπε στον αιτούντα να παρακάμψει τον ανωτέρω περιορισμό και, αναμένοντας την παρέλευση σύντομου χρονικού διαστήματος, να υποβάλλει νέο αίτημα, με στόχο τη χορήγηση της ίδιας άδειας και να παρατείνει, έτσι, τη νόμιμη διαμονή του στη Χώρα, χωρίς να πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από τον Κώδικα αυτό και επιβάλλουν τη σύνδεση του δικαιώματος διαμονής προς συγκεκριμένο σκοπό. Η εκδοχή αυτή έρχεται σε αντίθεση με τον εξαιρετικό χαρακτήρα του συγκεκριμένου τίτλου διαμονής, ο οποίος αποβλέπει στην επαναφορά στη νομιμότητα των πολιτών τρίτων χωρών που απωλέσαν το δικαίωμα διαμονής και εργασίας στην Ελλάδα και όχι στη διαιώνιση της παραμονής τους υπό το συγκεκριμένο προσωρινό – και εξαιρετικό - καθεστώς. Κατόπιν τούτων, ο ειδικότερος ισχυρισμός του αιτούντος ότι υπέβαλε μεν εκπροθέσμως το επίμαχο αίτημα, πλην όμως δεν ενήργησε με τρόπο δόλιο και καταχρηστικό, αλλά απώλεσε τη νόμιμη προθεσμία λόγω των προβλημάτων ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει και όχι σκοπίμως, υπολαμβάνοντας εσφαλμένως ότι το αίτημά του απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμο, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω με ειδίκευση σε ζητήματα ασύλου και μετανάστευσης. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό και το Δημόσιο Δίκαιο. Είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών στο τομέα του δικαίου καταστάσεως αλλοδαπών και το εν γένει μεταναστευτικό δίκαιο

CONTACT US

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *